•.★.*.:(¯`°.•°•.★* Rosy.•°•.°´the little Bird.•°•.°*★ .•°•.°´¯)*¤°•

แค่หัวข้อเรื่องก้อปลงซะล่ะ หุหุ 

 วันนี้แม่โทรมาปลุกแต่เช้าเลย 8.00 น.

บอกให้เก็บของ แม่กะพี่จามาขนของกลับให้เย็นนี้

ไอ่เราก้อยังไม่ทำรัยเลยบอกวันศุกร์กะเสาร์อาทิตม่ายได้หรอ

แม่บอกวันอื่นมาย้ายไม่ดี  เห่อๆๆก้อเลยต้องแหกขี้ตามานั่งเก็บของแต่เช้าเลย

 

 

ใจหายอ่ะ  ไม่ทันรัยวัยเรียนของเราก้อจาผ่ายพ้นไปเปนวัยทำงานแล้วอ่ะ

อาทิตย์นี้ก้อจาออกจากหอนี้จิงๆล่ะ

ต่อจากนี้คงต้องตะลอนล่อนเล่

ระหว่างบ้านกะในเมืองในเมืองมาแม่โจ้เพื่อมาสอบ

 คงจาได้ขับรถกลับบ้านเองก้อคราวนี้แหละ

 

 

ขอบคุณกะระยะเวลา 3 ปีกว่าที่ผ่านมาที่ทามให้ได้พบเจออารัยตั้งมากมาย

ขอบคุณพ่อกะแม่กะพี่ที่ให้ตังค์ช้านมาเรียน

ขอบคุณมหาลัยที่ให้โอกาสคนคนนี้ได้มีที่เรียนและประสาทความรุ้วิชาให้

ขอบคุณที่ให้มาเจอการรับน้องที่แสนจากดดันและทำให้เจอกะมิตรภาพระหว่างเพื่อนและพี่น้องแม่โจ้ทุกคน

ขอบคุณเพื่อนๆที่แสนดีทุกๆคน ที่ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา ตลอดระยะเวลา3ปีกว่าไม่เจอหน้ากันแล้ว ก้ออย่าลืมกันหล่ะ

ขอบคุณน้องรหัส(หลานรหัส  เหลนรัส)ทุกคน ที่ทามตัวน่ารักเสมอ และที่ไม่เคยจาลืมวันเกิดพี่คนนี้เลย

และขอบคุณทุกคนที่เปนกำลังใจให้กันไม่ว่าจาเพื่อนเก่าเพื่อนใหม่ที่พึ่งรู้จักที่ทามให้ไม่เหงาเวลาอยุ่เปล่าๆปลี้ๆ

 

 

ต่อจากนี้คงต้องไปฝึกงานแล้ว

ต่อจากนี้คงไม่ได้มานั่งออนเอมเกือบจาทุกวันเหมือนช่วงที่ผ่านมา

ต่อจากนี้คงม่ายได้เจอเพื่อนๆไปอีกนานเลย

เจอกันอีกทีก้อคงเปนวันที่ต้องกลับมาพรีเซ้นต์ที่ไปฝึกงาน

ต่อจากนี้คงต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวและลำพัง คงไม่ได้ไปไหนกะกานกะเนตล่ะ

ต่อจากนี้ก้อคงต้องหัดตื่นแต่เช้าให้ทันเวลาไปทามงาน

และต่อจากนี้ไปเรื่องอารัยหลายๆเรื่องที่ไม่ได้เอ่ยมา

ก้อคงปล่อยให้เปนเรื่องของอนาคตก้อละกัน ที่ไม่อาจจาคาดเดาได้

 

 

และแล้วก้อได้อัปสเปสซะที .. เหลืออีกม่ายถึงเดือนแล้วอะนะที่จาได้อยู่กะเพื่อนๆที่มหาลัย  เดือนหน้าก้อจาได้ไปฝึกงานละ เพื่อนในก๊วนก้อจาต้องแยกกันละอ่ะ ดีนะที่ยังได้ไปฝึกงานกะ นู๋กานอ่ะ  บุ้งกะโอ ก้อยังอยู่ที่มอเหมือนเดิม  แต่คนที่จะต้องจากกันไกลที่สุดก้อจาคงเปนเน็ตตี้อ่ะ  ที่ต้องไปไกลสุดลูกหูลูกตาเลย คงคิดถึงแกน่าดูเลยว่ะ  ใจหายเลยทำไมเวลามานช่างแสนสั้น ผ่านไปไวจิงๆๆ ยังเหมือนกับว่าพวกเราพึ่งจารุ้จักกันมาไม่กี่ปีเองอ่ะ  ภาพตอนปีหนึ่งมานยังเหมือนกับว่าพึ่งจาผ่านมาไม่นานเลย  นึกละก้อขำ  555++ ยังจำวันแรกที่เข้ามาอยุ่ที่นี่ได้อยุ่เลย ที่วันแรกก้อไปลุยฝนกะ บุ้ง กะกานกะป้าจ๋อม ละก้ออา  บุ้งอีกคน  ต่อจากนี้คงต้องไปฝึกงานต้องโตเป็นผู้ใหญ่ละสิ  เห้อ!!!!!!!!!!  จาทำได้มั้ยเนี่ย รู้สึกว่าทุกวันนี้ตัวเองจาทำตัวปัญญาอ่อนขึ้นทุกวัน  กะว่าสิ้นเดือนนี้จาเลิกนิสัยแย่ๆแบบนี้ละ ถึงเวลาที่ต้องเอาจิงเอาจังกะชีวิตซะที ปล่อยละเลยมานานละ  ถึงเวลาเข้มแข็งละ ตื่นจากความฝันสู่โลกความจริง  ตอนนี้ก้อทุกอย่างก้อโอเคละ กะจิตกะใจก้ออยู่กะเนื้อกะตัวละ  เลิกฝันบ้าบอล่ะ ปล่อยเค้าไปตามทางที่เค้าอยากจาเดินดีกว่า ตอนนี้เอาอนาคตตัวเองให้รอดปลอดภัยก่อน  เรื่องพวกนั้นเอาไว้ทีหลังละกัน  เบื่อ เซง ปวดหมอง ปวดใจมานาน และใช้เวลากะมานมานานละ  เสียเวลาเปล่าๆปลี้ๆ  ไร้สาระมามากพอ  ........  ตื่นและลุก ขึ้นมาต่อสุ้กะโลกความเป็นจริงซะที นะนกน้อย.....สู้ๆๆๆ....

 

 

 

 

 

                      เห้อ!!!!!!!! วันนี้สะเทือนใจอีกละ เมื่อไหร่จาเลิกคิดสักที

 

 

 

 

 

 ...ของที่เทอไม่รัก...